በመሀል ፒያሳ ራሱን ያቃጠለው ግለሰብ ሕይወቱ አለፈ

 Fetehe.com

ባለፈው ሳምንት ማክሰኞ ዕለት ፒያሳ- ዳግማዊ ሚኒልክ አደባባይ በሚገኘው የስራ ማስታወቂያ በሚለጠፍበት ጐዳና አካባቢ ሰውነቱ ላይ ቤንዚን አርከፍክፎ ራሱን በማቃጠሉ ወዲያውኑ ለሕክምና የካቲት 12 ሆስፒታል ገብቶ የነበረው ዳዊት ለንዳሞ በሕክምና ሲረዳ ቆይቶ እሁድ ዕለት ሕይወቱ ማለፉ ታውቋል።

‹‹የፖሊስ አባል ነበረ›› የተባለው ዳዊት ለንዳሞ፣ ረቡዕ ዕለት ከድንገተኛ ክፍል ወደ ቃጠሎ ሕክምና መኝታ ኬዝ ቲም ተዘዋውሮ በሆስፒታሉ ሕክምና እየተከታተለ ነበር፡፡

ሆኖም ግለሰቡ የደረሰበት ቃጠሎ ጥልቀት ስለነበረው እሁድ እለት ከጠዋቱ 1፡ 30 ሰዓት ገደማ ሕይወቱ እንዳለፈ የሕክምና ክፍሉ ኃላፊ ሲስተር ታደለች በቀለ ለፍትሕ አስረድተዋል።

ወደ ሆስፒታሉ ከገባ ጊዜ ጀምሮ ከጓደኞቹ በስተቀር ዘመዱ ነኝ ያለ ማንም ሰው እንዳልነበረ  ስታወሱት ኃላፊዋ ለቀናቶች የሕክምና ወጪውን የቻለለት ሆስፒታሉ መሆኑን ጨምረው ተናግረዋል። በቃጠሎው ምክንያት ህይወቱ ያለፈው የዳዊት ለንዳሞ አስከሬን ወደ ዳግማዊ ሚኒሊክ ሆስፒታል መላኩን ሲስተር ታደለች ጨምረው ለፍትሕ ገልፀዋል።

ግለሰቡ በወቅቱ ራሱን ሲያቃጥል ‹‹የምበላው አጣሁ፣ ምን ልብላ?›› ሲል እንደነበረ በስፍራው የነበሩ የአይን እማኞች በወቅቱ በቦታው ደርሶ ለነበረው የፍትሕ ዘጋቢ መግለፃቸውን በመጥቀስ ባለፈው ሳምንት እትማችን ዜናውን ማስነበባችን ይታወሳል።

አገር በምን ይፈርሳል?

ተመስገን ደሳለኝ, (www. Fetehe.com)

በእርግጥም ይህ ወቅት በዚህ ጉዳይ ላይ እንድንነጋገር የምንገደድበት ነው። ጉዳዩ የግራ-ዘመሞች ወይም የቀኝ መንገደኞች ፖለቲካ አይደለም። ጉዳዩ ኢህአዴግን የመጥላት ወይም የመውደድ አይደለም። ጉዳዩ መለስ ስልጣናቸውን ይለቃሉ ወይስ አይለቁም የሚል አይደለም። 

ጉዳዩ የገዥው ፓርቲ ወይም የተቃዋሚዎችም አይደለም… የሀገር ጉዳይ እንጂ። ስለዚህም የፖለቲካ ልዩነቶች እንደተጠበቁ ሆነው ስለሀገራችን መፃኢ ዕድል በግልፅ ተነጋግረንበት፣ ተወያይተንበት ማሰሪያ ካላበጀንለት ድንገት ከእጃችን ወጥቶ የፈሰሰ ውሃ… ሊሆን ይችላል። እናም ከድንገቴው ቀን በፊት እንወያየበት፡፡ 

አዎን! በኢህአዴግ አብዮታዊ ዴሞክራሲ አሊያም በመድረኩ ሌበራል ወይም ሶሻል ዴሞክራሲ መቻቻል እና መደራደር ይቻላል። ከፀሀይ በታች ምንም አይነት ድርድር የማይኖረው በሀገር ጉዳይ ብቻ ነው፡፡ በዚህ ከተስማማን ቀጣዩ ጥያቄ ሀገር ማለትስ ምን ማለት ነው? የሚል ይሆናል ማለት ነው። በእርግጥ ሀገር ማለት ፖለቲካ አይደለም። ስልጣንም አይደለም። ስርዓትም አይደለም። 

መንግስትም አይደለም። ኢህአዴግ ማለትም አይደለም፤ መድረክና የመሳሰሉት ተቃዋሚዎችም እንደማለት አይደለም። …እነዚህ ሁሉ ‹‹ከሀገር በእጃችን›› ፍልስፍና በኋላ የሚመጡ ጥቅማጥቅሞች ወይም ጥያቄዎች ናቸው። ለእዚህም ነው ‹‹ሀገር›› የእነዚህ ሁሉ ማዕቀፍ ነው እያልኩ ያለሁት።

ፕ/ር መስፍን ወልደማርያም በ1966 ዓ.ም. ‹‹ኢትዮጵያዊነት-ልማት በህብረት›› በሚል ርዕስ በፃፉት መጽሐፍ ላይ የሀገርን ትርጓሜ እንዲህ ይገልፁታል፡- ‹‹ አገር ማለት በአንድ አይነት ሕግና በአንድ መንግስት ጥላ ስር የሚተዳደሩ ሰዎች (ህዝብ) ባለመብት የሆኑበትና የኑሮአቸው መሰረት የሚያደርጉት በወሰን የተከለለና የማይደፈር መሬታቸውን ጨምሮ የሚገልፅ ህብረት ነው።››ደህና! ይህንን ትንታኔ ይዘን፣ ከሀገር ስለሚገኝ ማንነት አሁንም ፕሮፍ በ1986 ዓ.ም. ‹‹ኢትዮጵያ ከየት ወዴት?›› በሚል ርዕስ ስር ከፃፉት መጻፍ እንይ፡-

‹‹ኢትዮጵያዊነት ብዙ የተለያዩ ህብረተሰቦች የተዋሃዱበት አካል ክፍል መሆን ነው። ኢትዮጵያ ከጎሰኝነት በላይ እና ውጭ የሆነ አጠቃላይ ማንነት ነው። ኢትዮጵያዊነት የዚህች ውጥንቅጥ መሬት ባለቤትነት ነው፤ ኢትዮጵያዊነት የደጋው ብርድና የቆላው ሙቀት የሚገናኙበት የደጋው ዝናም ከቆላው ወንዝ ጋር የተዛመደበት ኃይል ነው። ኢትዮጵያዊነት ለሙሴ፣ ለክርስቶስና ለመሀመድ የሚጨሰው ዕጣን በእርገት መጥቶ የሚደባለቅበት እምነት ነው። 

ኢትዮጵያዊነት በቄጠማ ጓዝጓዝ ላይ የሚታየው መተሳሰብም መፈቃቀርም ነው። ኢትዮጵያዊነት የአስተዋይነት፣ የሚዛናዊነትና የጨዋነት ባሕርይ ነው። ኢትዮጵያዊነት ረዥምና ተጽፎ ያላለቀ ታሪክ ነው፤ ብዙ ሰዎችም የተሰዉለት ስሜት ነው…›› ይሉናል። በግሌ ከዚህ በታችም ሆነ ከዚህ በላይ በኢትዮጵያዊነታችን ላይ ትንተና ባይሰጥ እወዳለሁ። ምክንያቱም ለእኔ ኢትዮጵያዊነት ይህ ‹‹ህብር›› እንጂ ብሔር ብሔረሰብ… አይደለም። 

እንግዲህ ዛሬ ማዶ እና ማዶ ይዘን የምንናቆርበት ኢትዮጵያዊ ማንነታችን እና ኢትዮጵያ ሀገራችን በዚህ ቅፅር የተዋቀሩ ናቸው። ስለዚህም እውነት እውነት እላችኋለሁ ይህ ቅፅር ለየትኛውም የፖለቲካ አመለካከት ወይም ልዩነት ሲባል ሊፈርስ አይገባውም፡፡ ልዩነት ያልፋል፤ ሀገር ግን አያልፍም። እናም ‹‹አገር›› እና ‹‹ማንነት›› ብለን የተስማማንባት ‹‹ኢትዮጵያ›› ለፖለቲካዊ ጥቅም ሲባል ብቻ ለማፍረስ መሞከሩ አደገኛ መሆኑን ከሌሎች ተሞክሮ ልንማር ይገባል።

 ይህ ስጋት የቁም ቅዠት አይደለም፣ ይልቁንም ከበር እየደረሰ፣ ነገር ግን ልናስተውለው ያልቻልነው ግዙፍ አደጋ ሆኖብናል። በእርግጥ ቀናነቱ ካለ አደጋውን መከላከል ይችላል። ዋናው ከቀድሞ አምባገነኖች መሪዎቻችንን የመጨረሻ ሰአት ‹‹አርቆ አሳቢነት›› መማር ነው። በተለይም ከአፄ ኃይለስላሴ እና ከኮለኔል መንግስቱ ኃይለማርያም። አፄው ስልጣናቸውን በሀይል ሊነጥቁ የተነሱ ወታደሮች ግራና ቀኝ እንደብራና በወጠሯቸው ጊዜ ምን ነበር ያሉት? …‹‹ለህዝባችን የሚጠቅም ከሆነ ሁሉንም ነገር ፈቅደናል።

 ነገር ግን አደራ ይችን ሀገር በችኩልነት እንዳታፈርሷት›› ነው ያሉት። ኮሎኔል መንግስቱ ኃ/ማሪያምም መጨረሻቸው በደረስ ጊዜ በአቅራቢያቸው የነበሩትን ወታደሮች አሰባስበው የሞት የሽረት ትግል አላካሄዱም፣ ይልቁንም ‹‹ሀገርም ህዝብም ከሚጠፋ እኔ ልጥፋ›› ብለው ነው የኮበለሉት፡፡ ይህንን ነው ሀገር ከፖለቲካ ድልና ሽንፈት በላይ ነው እያልኩ ያለሁት፡፡ አፄውና ኮለኔሉ ‹‹በስልጣናችን የመጣውን ገለን እንሞታለን›› ቢሉ ኖሮ ዛሬ ሀገራችን በተለያዩ የዘውግ አንጃዎች የምትመራ ብጥቅጣቂ በሆነችም ነበር፡፡

የሆነ ሆኖ ባለፉት 20 አመታት በኢትዮጵያ በመሬት ያለው ፖለቲካ ሀገር ሊያፈርስ የሚችል እንደሆነ በቂ ምልክቶች እየታዩ ነው። ይህን ማለቴን የፖለቲካው የሀሳብ መሀንዲስ የሆነውን ኢህአዴግን ከመጥላት እና ከመውደድ ጋር በፍፁም መገናኘት የለበትም። ስለአምባገነንነትም አይደለም እያወራሁ ያለሁት። ለአምባገነንነት፣ ለአምባገነንነትማ ከኢህአዴግ በፊት ሀገራችንን የመሩት በሙሉ አምባገነኖች ናቸው። ስለምርጫ ማጭበርበርም አይደለም።

 የቀድሞዎቹ ጭራሹንም ምርጫ የሚባል ፖለቲካ መኖሩን አያውቁም፡፡ እያልኩ ያለሁት እነዚህ ሁሉ ሀገር ሲኖር የሚኖሩ ናቸው ነው። ይህንን በግልፅ መነጋገር ይኖርብናል። የኒኮላስ ማኪያቬሊ ‹‹ለሉዑላኑ እውነትን መንገር አንገት ያስቀነጥሳል›› የሚለውን ሰንካላ ምክር ሰምተን በፍርሃት መታጀል የለብንም። አሊያ ደግሞ ከአንገት መቀንጠስ እና ከሀገር መቀንጠስ አንዱን መምረጥ ይኖርብናል። …እንደኔ እንደኔ ከሆነ የአንገት መቀንጠሱን መርጠን ስለሀገራችንእንነጋገር፡፡ 

ኢህአዴግ የሚከተለው የዘውግ ፖለቲካ አደጋ ላይ መውደቅ የጀመረው ገና ከጠዋቱ ነው። ከሽግግር መንግስቱ ውስጥ ሰፋ ያለ ውክልና ይዞ የነበረው የአሁኑ ‹‹ሽብርተኛ›› የኦሮሞ ነፃ አውጭ ግንባር (ኦነግ) ከኢህአዴግ ጋር የነበረውን በርካታ ልዩነት ተከትሎ ‹‹ከክልሌ ውጡ›› ወደሚል የፖለቲካ አቋም የመጋፋት አዝማሚያ ያሳይ ነበር። ይህም በርካታ ዋጋ አስከፍሏአል። በእርግጥ ለኦነግም ሆነ ሌሎች የፖለቲካ ድርጅቶች ይህንን መሰል ፅንፍ ላይ ይቆሙ ዘንድ መደላደል የሆነላቸው ኢህአዴግ የቆመበት የዘውግ ፖለቲካ መሆኑ አያከራክርም። 

የህወሓት የርዕዮተ-ዓለም መሀንዲሶች ከኢትዮጵያ ነባራዊ ሁኔታም ሆነ የረዥም ዘውግ ታሪክ በተቃርኖ የሚቆም ንድፈ ሀሳብን እንደ ፖለቲካ ፕሮግራማቸው ሲወስዱት ከ90 በመቶ በላይ የሆኑት ተከታዮቻቸው (ተዋጊዎቻቸው) ጉዳዩን ለመረዳት ያላቸው አቅም ውስን በመሆኑ የትጥቅ ትግሉን በበላይነት ከመወጣት አልፈው የመንግስት ስልጣን ይዘው እስኪተገብሩት እና ችግሮች እስኪከሰቱ ድርስ የሞቱለት አላማ ይህ መሆኑን በሚገባ አልተረዱም።

 ስለዚህም ‹‹ሀገሬ››ን ብለው ‹‹ዱር ቤቴ›› ያሉ ታጋዮችን በጅምላ መውቀሱ በራሱ ስህተት ነው። ይህ ኃላፊነት / ተጠያቂነት/ የአመራሩ ነው ሊሆን የሚችለው። ሆኖም የዚህ ፅሁፍ አላማ አመራሩን መውቀስ አይደለም። አላማው ዛሬም ቢሆን አረፈደምና ከድጋፍና ከተቃውሞ ክልል ባሻገር ርዕዮት አለሙን በየትኛውም ወገን ያለ ካድሬ እንዲፈትሸው ግፊት ማድረግ ነው፡፡

በነገራችን ላይ ኢህአዴግ የሚከተለውን አይነት የፖለቲካ ፕሮግራም ተከትሎ ሀገር ያስተዳድረ ወይም አያስተዳድረ ያለ /የተሳካለትም ያልተሳካለትም/ መንግስት ለማግኘት ብትፈልጉ ደክማችሁ ትተዉታላችሁ እንጂ አታገኙም። ምክንያቱም ይህ ንድፈ ሃሳብ በሌሎች ሀገራት በታሪክም ሆነ በህይወት የለምና፡፡ ምንአልባት በሙዚየሞቻቸው ልታገኙት ትችሉ ይሆናል፤ በተቀረ... ተቀበልነውም አልተቀበልነውም በዚህ ማዕቀፍ ውስጥ በአለማችን በብቸኝነት ቆሞ ያለው ኢህአዴግ ብቻ ነው፡፡ 

ስለዚህም ንድፈ ሃሳቡን ራሱ ልናየው የምንችለው ያለማነፃፀሪያ ነው ማለት ነው። ልክ ‹‹የተዘጋች ቤተ መቅደስ›› ትባል እንደነበረው የኤኒቨር ሆጃ አልባኒያ።… ለነገሩ የአልባኒያ መንፈስ በዚህም ቤት ያለ ይመስለኛል። ዘውገኝነቱ ግን እዚህ ይብሳል። ጉዳቱም የከፋ ነው፡፡ለዚህም መሰለኝ የ‹‹ዘውግ ፖለቲካ››ን ‹‹አፍራሽ›› ሲሉ የፖለቲካ ተንታኞች የሚተቹት። ይህ እውነት ቢሆንም አምባገነኖች ብዙውን ጊዜ አገዛዙን ከአደጋ ለመጠበቅ ሲሉ ብቻ የዘውግ ፖለቲካን እንደሚከተሉ ምሁራኖች ይናገራሉ። ይህ ደግሞ ለNational security (ለሀገር ደህንነት) ፍፁም አደገኛ በመሆኑ ውሎ አድሮ ሀገር ከማፍረስ አይመለስም።

ከሀገሪቱ የረዥም ዘመን ታሪክ ዘውገኝነትን እንፈልግ ብንል በ‹‹ወንዝ›› የተከፈለ አስተዳደር የምናገኘው ምናአልባት “The Era of princes” /ዘመነ መሳፍንት/ እየተባለ በታሪካችን በሚጠቀሰው ጊዜ ነው። በዚያ ወቅት የነበረው የሀገሪቱ አስተዳደር በጎበዝ አለቃ (በራስ፣ ደጃዝማች፣ ፊታውራሪ…) ከመከፋፈሉ ውጭ በኢትዮጵያ የነበረው “Power struggle” (የስልጣን ትግል) እንጂ የ‹‹ወንዝ›› (የክልል) ፖለቲካ አልነበረም። በ‹‹ፊውዳል››ነቱ የሚወቀሰው የነገስታቱ አገዛዝ ከፈረሰ በኋላ የተተካው የደርግ ስርዓት የለየለት አምባገነን ነው። 

 ሁሉንም ዴሞክራሲያዊና ሰብዓዊ መብቶችን በድብቅ ሳይሆን በይፋ ገርስሶአል። ነገር ግን ርዕዮተ አለሙ የተቀኘው በሀገር አንድነት ላይ ነው። እንዲያውም ስርዓቱ መላውን የስልጣን ዘመኑን የጨረሰው ‹‹እንገንጠል›› እና ‹‹እንከለል›› ከሚሉ ብሔርተኛ ቡድኖች ጋር ‹‹አንድ ሀገር አንድ ህዝብ›› በሚል አቋም በጦር መሳሪያ ሲፋለም ነው። ‹‹አብዮታዊ እናት ሀገር ወይም ሞት›› የሚለው መፈክርም ቢሆን የፖለቲካው ፍልስፍና መገለጫ ከመሆኑም ባሻገር ሀገራዊ ብሔርተኝነትን ለመፍጠር የነበረው አስተዋፅኦ በቀላል የሚታይ አይደለም። ነገር ግን ይህ ‹‹የአንድ ሀገር አንድ ህዝብ›› ፖለቲካ በኃይል ከተሸነፈ በኋላ በዘውግ ፖለቲካ ተተክቶአል፤ መፈክሩም ከ‹‹እናት ሀገር…›› ወደ ‹‹ብሔር ብሔረሰቦች…›› ተቀይሯል።

በእርግጥ ይህን ንድፈ ሀሳብ እስታሊናዊ ትንታኔ የሚሰጡት ቢኖሩም፣ ከማኪያቬሊ Divided and Rule (ከፋፍለ ግዛ) ፍልስፍና ጋር የሚያቆራኙት ይልቃሉ። ይህ ፍልስፍና ለ‹‹ቅኝ አገዛዝ›› አስተዳደር ተግዳሮቶችን መሻገሪያ ይሆን ዘንድ እንግሊዝ ወደ መሬት በማውረዱ ግንባር ቀደም ነች። በቅኝ ግዛት ዘመን እንግሊዞች ይከተሉት የነበረው አስተዳደር Indirect Rule (የዘወርዋራ አስተዳደር) ሲሆን ይህንንም ለመተግበር የግድ በኃይል የያዙትን ሀገር በዘውግ ወይም በሃይማኖት ይከፋፈሉታል። እንደምሳሌ የቀድሞዋን ‹‹ሮዲዥያ›› ዛምቢያ እና ዙምባቤ ሲሉ በዘውግ የከፈሉበትን ወይም ህንድና ፓኪስታንን በሃይማኖት ከፈለው ሁለት ሀገር ያደረጉበትን ታሪክ ማየት እንችላለን።

ጉዳዩን ወደ ኢትዮጵያ ስናመጣው ደግሞ የዘውግ አስተዳደሩ ሀገሪቱን ከአንድ ሀገር ወደ ዘጠኝ ክልሎች የሸነሸነበትን ፖለቲካ እናገኛለን። ይህ ሁኔታ በወቅቱ ብዙ የተተቸ እና ተቃውሞ የደረሰበት ቢሆንም ኢህአዴግ በበኩሉ ትችቱን ‹‹የነፍጠኛ ተቃውሞ›› እያለ ሲያጣጥለው ቆይቶአል። ሆኖም በብዙ ምሁራኖች ‹‹የከፋፍለ ግዛ እስትራቴጂ ነው›› በሚል ይቀርብ የነበረው አሳማኝ ትንተና ዛሬ ላይ ሲታይ ለእውነታው በእጅጉ የቀረበ እየሆነ ነው። አደጋው ምን ያህል እየቀረበ እንደሆነ ለማወቅ ሁለት ምሳሌዎችን ብቻ እንይ፡፡ የጋምቤላን እና የጉራፈርዳን።

እንደሚታወቀው ከ1983 ዓ.ም. በፊት የዛሬው ጋምቤላ ክልል በኢሊባቡር ክፍለ ሀገር ስር የሚገኝ አንድ የሀገሪቱ ክፍል ነው። ነዋሪዎቹም የአካባቢው ተወላጆች የሆኑትን ኑዌር፣ አኝዋክ፣ ኢታንግን… ጨምሮ በደርግ Resettlement program (የሰፈራ ፕሮግራም) ከተለያዩ የሀገሪቱ ክፍሎች የመጡ ኢትዮጵያውያኖች ናቸው። ደርግ ሰፈራውን ሲያካሂድ እንደምክንያት የአስቀመጠው ሁለት ነገሮችን ነው። የመጀመሪያው በአካባቢው የነበረው የእርሻ ስራ ኋላ ቀር በመሆኑ አዲስ መጤዎቹ ያስተምሯቸዋል፣ የባህል ልውውጥ ይኖራል፣ ሀገራዊ አንድነት ይጠናከራል፣ ከዘውግ ይልቅ ኢትዮጵያዊ ማንነት ይጎለብታል የሚል ሲሆን ሁለተኛው በድርቅ የተጠቁ አካባቢ ነዋሪዎች ሰፋፊና ለም ሆና ነገር ግን ስራ ላይ ያልዋለ መሬት ወዳለበት አካባቢ የማስፈር እቅድ ድርቅን ለመከላከል ፋይዳ አለው በሚል ነው። 

እንግዲህ ወደ ኢሊባቡር /ጋምቤላ/ የተካሄደው ሰፈራ ከእዚህ አንፃር ነበር። ሆኖም በ1983 የመንግስት ለውጥ ሲመጣ የርዕዮተ- ዓለም ለውጥም አብሮ መጣ። ያ ርዕዮተ-ዓለም የሚያበረታታው ደግሞ ሀገራዊነትን ሳይሆን አውራጃዊነትን ሆነ። እናም ትግራይ፣ አማራ፣ ኦሮሞና ጋምቤላ… እየተባለ በዘውግ መከለል ሲጀመር ቀድሞ የነበረው ‹‹ኢትዮጵያዊነት›› ብዥታ ውስጥ ገባ። ለምሳሌ በጋምቤላ የአካባቢው ተወላጆች ከሌላ አካባቢ ከመጡት ይልቅ ንፁህ ጋምቤላዊነትን ያንፀባርቁ ጀመር፤ ከዚህም አልፎ ከአማራ አሊያም ከትግራይ የመጣው ኢትዮጵያዊ የሁለት ዕድል ተጠቃሚ ተደርጎ በጋምቤላ ተወላጆች ዘንድ ተወሰደ። 

ይህም ብቻ አይደለም ጋምቤላ ያልተወለደ በጋምቤላ እንደሁለተኛ ዜጋ የመታየቱ አዝማሚያ ለ‹‹መጤው›› የመጀመሪያ ዜጋ ሊሆን የሚችልበትን የተወለደበትን ክልል እንዲያልም አስገድዶታል። ይህ ደግሞ ሀገሬ የሚለው ኢትዮጵያን ሳይሆን የተወለደበትን አካባቢ እንዲሆን ገፍቶታል። ዛሬ በጋምቤላ ያለው ያለመግባባትም ኢህአዴግ እየተከተለ ካለው የዘውግ ፖለቲካ ፍልስፍና የሰረፀ እንጂ ከሰማይ እንደመብረቅ የወረደ ዱብ ዕዳ አይደለም። 

ከዚህ በተቃራኒ የሚቆም ተሞክሮ እንደ ምሳሌ ማየት ካስፈለገ ደግሞ አሜሪካንን እና ጣሊያንን ማየት እንችላለን። መቼም የአሜሪካን ቀዳማይ መስራች አባቶች ታሪክ እንደሚነግረን ታላቂቷን አሜሪካ የገነቡት ተወላጆቹ ሳይሆኑ፤ መጤዎቹ ናቸው፡፡ ይህ ደግሞ ለረዥም አመት ራሳቸውን ‹‹አሜሪካዊ›› አድርገው በሚቆጥሩ ዜጎች መካከል ከፍተኛ ክፍተት ተፈጥሮ ነበር፡፡

 ይህን ጊዜም ነው አሜሪካኖች ‹‹ምንጊዜም አሜሪካ›› የሚለው መንፍስ ይቀድም ዘንድ በተወላጆቹ (ሬድ ኢንዲያን) እና በመጤዎቹ (አንግሎሳክሰን፣ ኤዢያ፣ አፍሪካውያን…) መካከል ልዩነት ይጠፋ ዘንድ ቀን ከለሌሊት የሰሩት፡፡ ለዚህ ፍልስፍናም በዋናነት የተጠቀሙት የሰፈራ ፕሮግራምን ነው። በእርግጥ የአሜሪካኖቹ የሰፈራ ፕሮግራም በአንድ አካባቢ የሚገኙ ነዋሪዎችን ከቦታቸው በማስነሳት ወደሌላ ቦታ በመውሰድ አይደለም፡፡ የእነሱ የሰፈራ ፕሮግራም የተተገበረው ተቋምንና ሪሶርስን በማንቀሳቀስ የተከናወነ ነው። ለምሳሌ አንድ ግዙፍ ተቋም ከነበረበት ቦታ ተነስቶ ‹‹ተገለልን›› የሚሉ ዜጎቸ ወደሚበዙበት አካባቢ እንዲሄድ ይደረጋል።

 ይህንንም ተከትሎ ከተቋሙ ጋር ግንኙነት ያላቸው በርካታ ሰዎች አብረው ይሄዳሉ። በዚህም የባህል እና የልምድ ልውውጥ ያደርጋሉ። ይህ ሁኔታም ውሎ አድሮ ልዩነታቸውን እያጠበበው አንድነታቸውን እያጠናከረው ዛሬ የደረሱበት ታሪክ ላይ አድርሶአቸዋል። በጣሊያንም ያለው ይህ ነው። የጣሊያን ትርክት እንደሚያስነብበን ደቡብ ኢጣሊያ (ሲሲሊ) እና ሰሜኑ በስልጣኔ በእጅጉ የተራራቁ ከመሆናቸውም ባሻገር አብዛኛው የሲሲሊ ተወላጅ እራሱን እንዲሲሲሊያውያን እንጂ እንደ ጣሊያናዊ አይቆጥርም። ይህ ችግርም ይቀረፍ ዘንድ መንግስት የአሜሪካኖቹን አይነት የሰፈራ ፕሮግራም በስራ ላይ እያዋለ ነው።

 በዚህም መሰረት የሮም መንግስት ግዙፍ ተቋማትን ከሮም ወይም ከሚላንእና ከመሳሰሉት የአደጉ ከተሞች ነቅሎ ሲሲሊ ላይ ይተከላል። ይህን ጊዜም በርካታ የተቋሙ ሰዎች አብረው ወደ ሲሲሊ ይሄዳሉ። የሲሲሊ ተወላጆችም በተቋሙ ምክንያት የስራ እድልን ጨምሮ የባህል፣ የልምድ…ልውውጥ የሚያደርጉበትን አጋጣሚ ያገኛሉ። ከዚህ ሌላ ከሲሲሊም ወደ ሰሜን ጣሊያን የሚሄዱበትን የተለያዩ ስልቶች ጣሊያን ትጠቀማለች። በዚህም በተለይ ከቅርብ ጊዜ ወዲህ በሲሲሊ ተንሰራፍቶ የነበረውን የማፊያ መዋቅር ብቻ ሳይሆን ሲሲሊያዊነትንም ሰባብረው ጣሊያናዊነትን እየገነቡ ነው። ይህ ሁኔታም ውሎ አድሮ ንፁህ ሲሲሊያዊ የሚል ስሜትን አዳክሞ አንድነትን ያጎለብታል።

ወደኢትዮጵያ ስንመጣ የምናገኘው የዚህን ግልባጭ ነው፡፡ ከኢትዮጵያዊነት ይልቅ አማራዊነት፣ ትግሬያዊነት፣ ኦሮሞአዊነት፣ ጉራጌያዊነት…፤ ከአንድነት ይልቅ መከፋፈል ላይ፣ ከኢትዮጵያዊነት ይልቅ አውራጃዊነት ጥሰው እንዲወጡ እየተመቻቸላቸው ነው፡፡ የጉራፈርዳ ቀውስም ከዚሁ የመነጨ ነው። ጠቅላይ ሚኒስትር መለስ እንዳሉት በጉራፈርዳ የሰፈሩት የምስራቅ ጎጃም ተወላጆች ናቸው።

 ሆኖም እነዚህ ሰዎች ወደጉራፈርዳ እንዴት መጡ የሚለውን እንይ፡ ፡ ኢህአዴግ በሚከተለው የፖለቲካ ፍልስፍና ከኢትዮጵያዊነት ይልቅ ክልላዊነት ጎልቶ ወጥቶአል። ክልላዊነት ብቻም አይደለም ዞናዊነትም እንዲሁ እየጎለበተ ነው። ከዚህ ቀደም ስልጤ በዞን ደረጃ ይዋቀር ዘንድ የአካባቢው ተወላጆች ያደረጉትን የፖለቲካ ትግልና የተሳካላቸውን ተሞክሮ ማስታወስ ያስፈልጋል።

 እናም የጉራፈርዳ እና የምስራቅ ጎጃም ትስስር እንዲህ የጀመረ ነበር። …ከለታት በአንዱ ቀን ቤንች ማጂ ዞን ውስጥ የሚኖሩ የሚንጥ ተወላጆች ‹‹በዞን ደረጃ እንዋቀር›› ሲሉ ለክልሉ መንግስት ጥያቄ ያቀርባሉ። በወቅቱ የሚንጥ ተወላጆች ቁጥር አነስተኛ በመሆኑ የክልሉ መንግስትም ቁጥራቸው በዞን ደረጃ ለመዋቀር የሚያስችል እንዳልሆነ ይነግራቸዋል። ይህን ጊዜም ምስራቅ ጎጃም አካባቢ ያሉ ሰዎች ወደ አካባቢያቸው መጥተው እንዲሰፍሩ እና ለም የሆነ የእርሻ መሬት እንዲወስዱ የሚንጥ ኤሊቶች ያስተባብራሉ።

 ከዚህ በኋላም የምስራቅ ጎጃም ነዋሪዎች ቤንች ማጂ ዞን መጡ። የሚንጥ ተወላጆችም በዞን ደረጃ የመዋቀር ጥያቄያቸውን ድጋሚ አቀረቡ። አዲስ ሰፋሪዎቹም (ከምስራቅ ጎጃም የመጡት) ተቆጥረው በዞን ደረጃ ለመዋቀር ስላስቻላቸው ‹‹ጉራፈርዳ›› የሚባል ዞን ተዋቀረ። ይህ ከሆነም ከአመታት በኋላ ነው የ‹‹ውጡልን›› ፖለቲካ የመጣው።ይህ አይነቱ ፖለቲካ ነው ሀገር የሚያፈርሰው፡፡ ውጡልን፡፡ ጠቅላይ ሚኒስትሩም በፓርላማ ባቀረቡት ንግግር ‹‹ውጡልን››ን የደገፉት ይመስላሉ። ልክ ምስራቅ ጎጃም ከኢትዮጵያ ውጭ ወይም አፍጋኒስታን አካባቢ ያለ ይመስል ደጋግመው በጎ ባልሆነ መንፈስ ሲያነሱት ነበር። 

 

መቼም ይህ ጨዋታ አደገኛ መሆኑን የእድሜያቸውን አብዛኛውን ክፍል በፖለቲካ ውስጥ ላሳለፉት ጠቅላይ ሚንስትር ይጠፋቸዋል ማለት ይከብዳል፡፡ ምክንያቱም ነገ አማራው ተነስቶ ‹‹ውጡልኝ›› ቢል ወይም ሌላው ብሔር የብሄሩ ተወላጅ ያለሆነውን ‹‹ከክልሌ ውጣልኝ›› ቢል ሊከሰት የሚችለው አደጋ የፖለቲካ ለውጥ ወይም የመንግስት ለውጥ ብቻ አምጥቶ የሚያባራ አይደለም፡፡ ይልቁንም ሀገርን ነው የሚያፈርሰው፡፡ እናም እስከዛሬ ስንነታረክበት እንደነበረው ‹‹በጆንያ ውስጥ ማን የበላይ ይሁን?›› ከሚለው የፖለቲካ ቁማር በዘለለ ጆንያውን ቀዶ ለመውጣት ባንሞክር ይሻላል፡፡

 የዘውግ ፖለቲካ ቀዳሚው መዘዝን ተንታኞች ‹‹አስበልጦ የመጫረት አባዜ›› /Ethnic Outbidding effect/ ሲሉ የሚጠሩት ‹‹ፖለቲካዊ ዕዳ›› ነው። የተንታኞቹ ድምዳሜ የዘውግ ፖለቲካ የአደባባዩ ብቸኛ ተዋስኦ ሲሆን የየብሔሮቹ ልሂቃን የተሻለ የፖለቲካ ድጋፍ ለማግኘት ሲሉ የየብሔሮቻቸውን ጥያቄዎች አጎነው እና አክርረው ያቀርቡታል። በዚህ አካሄዳቸውም በሀገሪቱ ውስጥ ያሉ የትኞቹም ብሔሮች እርስ በርስ የሚኖራቸውን ግንኙነት በእጅጉ ያሳሳዋል። እናም የዘውግ ፖለቲካ በበለጠ ሲፋፋ በሀገሪቱ ውስጥ የሚገኙት ፖለቲከኞችም በሀገራዊ ጥያቄ ላይ አብረው ከመቆም ይልቅ በየብሔሮቻቸው ሼል ውስጥ ይቀረቀራሉ። የዚህ ተራዛሚ ተፅዕኖ ሀገራዊ የጋራ የማንነት ጥያቄን ማደብዘዝ ይሆናል እንደተንታኞች አረዳድ።

ለዚህም ነው ኢህአዴግ አምባገነን ነው፣ የለም ዴሞክራት ነው፤ ምርጫ ያጭበረብራል፣ በፍፁም ህዝቡ ነው የመረጠው፤ በሰላማዊ ትግል ይለቃል፣ አይለቅም… በመሳሰሉት የፖለቲካ ጨዋታዎች ከመቆመር በዘለለ ስልጣንን ለመጠበቅ ሲባል መከፋፈልን እና አንዱ ሌላውን ‹‹ከክልሌ ውጣ›› ሲል በማይታይ እጅ ማጨብጨብና መገፋፋቱ ፖለቲካ ሳይሆን ሀገር ማፍረስ ነው የምለው። ፖላንድ እ.ኤ.አ. በ1919ዓ.ም እስከተፈረመው የቫርሳይለስ ስምምነት ድረስ ከ200 አመት በላይ ከአለም ካርታ ላይ ጠፍታ ነበር።

 አርማኒያም በሌኒን ሩሲያና በከማል አታ ቱርኪ ወረራ ከምድረ ገፅ ጠፍታ እንደነበረ ማስታወሱ ጠቃሚ ነው። በእርግጥ ለፖላንድ እና ለአርመኒያ መጥፋት የውጭ ተፅዕኖን እንደዋነኛ ምክንያት ልናነሳው እንችል ይሆናል። ነገር ግን የዚያድባሬን ታላቂቷ ሶማሊያ ለአራት መበጣጠስ ከውጭ ተፅዕኖ ጋ በፍፁም አናገናኘውም። እናም 50 እና 60 አመት በስልጣን ለመቆየት ይህን አይነቱን የፖለቲካ ሴራ ባናሴር የተሻለ ነው። ትውልድ በትውልድ ይተካል፤ ሀገር ግን...ከላይ በማሳያነት የጠቀስኳቸው የጋምቤላ እና የጉራፈርዳ ሁነቶች በግሪክ ስነ- ተረት /Mythology/ ላይ የሚተረከውን የ‹‹ፓንዶራ ሳጥን›› /Pandora’s box/ ወግ ያስታውሰኛል።

 ሲነገራት አልሰማ ያለችው ፓንዶራ የህይወት መከራዎችን ያጨቀውን ሳጥን ገፍታ ጣለችው። ሳጥኑን በፍጥነት ወደነበረበት ለመመለስ የሞከረው አባቷ /ባሏ/ ሳጥኑን ሲዘጋ በውስጥ የቀረው ተስፋ ብቻ ነበር ይላል የግሪኩ ተረት። እናም የሰው ልጅ በተስፋ ብቻ ይኖር ዘንድ ግድ ሆነ። የዘውግ ፖለቲካን አሁን ባለው መልክ እንዲቀጥል መፍቀድ ሀገራችንን ሊያፈራርሱ የሚችሉ የግጭት መስመሮችን ወደአደባባዩ ማምጣት እንደሆነ የሃያ ዓመቱ የፖለቲካው ጉዞ እያሳየን ነው። እነዚህ መከራዎች አንዴ ከሳጥናቸው ከወጡ በምን እንመልሳቸዋለን? እንዴትስ መልሰን ኢትዮጵያን ልናገኛት እንችላለን?

 By Yuunus Hajji Mul’ataa in Addis Ababa

ADDIS ABABA - Ethiopian Muslim protests spread across the country on May 4 when hundreds of thousands in the Ethiopian capital defied government threats and went on protesting against the “Ahbashism Campaign” instigated by the government and “Majlis”.

       

Observers agree the brutal killing of innocent people in Assasa town has fueled tension between the government and the Muslim community which has now drawn more towns into the strikes.Meanwhile, the Ethiopian Government said on Friday night that it has expelled two Arabs who came to call for “Jihad” and incite violence at the grand Anwar Mosque of Addis Ababa. However, the report is dismissed by many Muslims as “a fabricated story”.

Protests and Silencing  

Shocked by the mass uprising after the recent killing of seven innocent Muslims in Assasa town (Arsi province), government authorities were busy on defending the massacre and threatening the public through state-owned media. They were also mobilizing Ahbash adherents to deter the protests in the upcoming days. The imams of mosques have been told to take all actions to stop Muslims chanting “takbira (i.e saying “Allahu Akbar!”) and marching for protests after Friday prayer. On the other hand, more than 300 people have been reportedly arrested in Assasa and other towns of Arsi Province over the week.

On May 4 beginning early in the morning, thousands of police  and civil security forces were deployed in Addis Ababa and other towns to scare off the people. But at midday, all of the preventive methods applied by the government were proved to be ineffective. And immediately after the completion of Friday prayer, hundreds of thousands of Muslims in Addis Ababa and other towns filled the sky with defeafening chants of: “Stop Ahbashism campaign! The people want to step down Majlis! Allahu Akbar!!” 

Sheikh Mohammed Adem, a Muslim religious scholar living in Addis Ababa says, “The people are asking their basic right. We are asking for freedom of worship. We tolerated many repressive measures for more than 17 years. But this time, we say ‘enough’ to oppression. We won’t turn back until we attain our goal”.The protest at the Anwar Mosque (the grand mosque of Addis Ababa) and over the nearby streets was so intense that Mercato - one of the largest open air markets in Africa - came to a standstill for hours. 

Witnesses say there have been similar protests in Dessie, Jimma, Assela, Agaro, DireDawa, Alaba, Assasa, Warabe, Jijiga, Robe and Shashemene. The current tension between government and Muslim Ethiopians started in July 2011 when the government-backed “Majlis” launched a campaign to indoctrinate Muslims in the ideology of a newly arriving controversial sect called “Ahbash”. 

But Muslims came to direct protest at the beginning of this year when the leaders of “Majlis” sacked 50 teachers of Aweliya Islamic institute and tried to substitute them with “Ahbash” scholars. The government supported the action taken by “Majlis” and said “Aweliya had been a training center of terror ideology. ‘Wahhabis’ were arming the youth with fundamentals of extremism. So the Majlis has taken the appropriate measure”.

In spite of its open support for “Majlis”, the government continues to deny any interference in religious affairs. Through state owned media, it says “We are training Muslim scholars on the constitution and legal framework of the country. Apart from this, the government hasn’t interfered in spiritual affairs of the Muslims”.

Free viewers say “The government is highly terrorized by a continuing wave of protests. This week’s intensive media coverage about the Assasa massacre and the Muslim uprising are indications of government’s fear. In some occasions, some government authorities were expressing their worry about the ongoing condition”. These viewers point to what happened recently on a meeting conducted at Addis Ababa city hall where only selective pro-government imams and “Majlis” leaders have participated. 

On that meeting, sources say, the head of Addis Ababa Bureau of Justice and Security spoke to the attendants “The mass has turned against us. We couldn’t control the people. You have taken a mission to convince the people. But you did nothing. What were you doing until now? Our government is highly troubled by the Friday protests.” He also ordered the imams to stop any protests in and around mosques. Muslim scholars say “The authorities are disturbing themselves. We are asking for freedom of worship. 

We are asking them to stop imposing the ideology of ‘Ahbash’ on our people. We are asking them to apply what they have written on the constitution of the country. We didn’t ask them to share us political power.” They also say that the current media campaign can’t silence the people and add “Our faith is the only hope we have. It is the only rope that ties us to our God. They are going to cut out this rope. But that will never happen as long as we are alive”.

The two Arabs 

On Friday night, The Ethiopian Television reported that two Arabs who came from the Middle East to incite violence in the main mosques was caught red handed and immediately expelled from the country. The government said that the two people were found while they make inflammatory statements and distribute materials calling for “jihad”. The two Arab came to Addis Ababa on Friday morning, says the government. Their name and nationality was not disclosed even though they were shown on TV screen.

The Muslims who attended the Friday prayer at Anwar mosque say “The government’s statement is completely false. It is fabricated to defame our peaceful struggle. No one has distributed inflammatory material at Anwar Mosque. If they caught two Arab “Jihadists”, why didn’t they disclose their name and nationality? How do people caught on such illegal activity expelled without being investigated and tried?”

One scholar rejects government’s statement and asks “How can a person that came to Ethiopia on Friday morning directly goes to Anwar mosque and distribute “Jihadi” papers in the midday? Why did the Ethiopian government authorities contented only in expelling them to their country? Why didn’t they bring the two Arabs to the court? They have to answer these questions”. To paraphrase his statement, this scholar mentions what happened to two Swedish journalists when they were caught in the remote region of Ogaden together with some fighters of Ogaden National Liberation Front.

After the “Assasa Killing”

After the deadly incident happened at Assasa, in the last week, many top leaders of the ruling party were undertaking a “silencing meeting” all over the country. In one of such meetings undertaken at Assasa town on Wednesday, Mr. Abdul-Aziz Ahmed, the Vice President of Oromiya regional state was heard in public media saying “In the name of asking for freedom of worship, some politically motivated groups have planned to overthrow the government. They have caused the death of civilians in this town. They have plotted similar deadly riots in all of the country. They government won’t allow them to continue in this way. We will stop them in all possible ways”. 

Sheikh Aman Nure, an elderly scholar living in Adama town (originally from Assela town, Arsi province) rejects the official’s accusation and says “Last week, they said they have arrested a man calling for ‘Jihad’ and they killed his ‘Jihadi’ supporters. Now they say ‘political groups have plotted the massacre’. This has been their behavior for two decades. They can’t repeat what they speak today. Our country is governed by such liars who don’t care about the tradition and ethics of our people”. 

The Assasa massacre was highly condemned by many religious scholars of the country. Ethiopian Diaspora communities of Europe, North America and the Middle East have sent strong statements to the government asking to investigate the actual cause of the massacre through an independent commission. Rebel political groups like Ogaden National Liberation Front and the Oromo Liberation Front have condemned the massacre and released statements in support of the peaceful struggle of Ethiopian Muslim Society.

በምዕራፍ ብርሃኔ,   Reporter
‹‹የእኔ የሒሳብ ቀመር ስህተት መሆኑ ከተረጋገጠ በዓለማችን ላይ ከ100 ዓመታት በላይ ሲሠራበት የቆየውን የጋውስን የሒሳብ ቀመር ስህተት እንደሆነ ይረጋገጣል ማለት ነው፤›› ያለው የ17 ዓመቱ ወጣት ናኤል ኃይለማርያም ነው:: 

ናኤል የ11 ዓመት ታዳጊ ሳለ ነበር ማንኛውንም ትንሽ ቁጥርን ከማንኛውም ትልቅ ቁጥር ላይ ለመቀነስ አልያም ደግሞ ከማንኛውም ትልቅ ቁጥር ማንኛውንም ትንሽ ቁጥርን ለመቀነስ የሚያስችል የሒሳብ ቀመርን (ፎርሙላን) የፈጠረው:: 

 ነገሩ የተጀመረው እንዲህ ነው:: ናኤል ከስድስተኛ ክፍል ወደ ሰባተኛ ክፍል ሲያልፍ በነበረው የክረምት ወቅት ላይ በዚያን ጊዜ የ12ኛ ክፍል ተማሪ የነበረው ታላቅ ወንድሙ የፍሬድሪክ ጋውሰ ቲዮሪን Sn=A1+A2+A3+…+An የሚለውን የሒሳብ ቀመር ተጠቅሞ ከ1 እስከ 100 ያሉትን ቁጥሮች እንዲደምርለት ይጠይቀዋል::

በቀመሩ መሠረት ቁጥሮቹን መደመር የጀመረው ናኤል፣ እስከምሽቱ ድረስ ቢሞክርም ውጤቱን ለማምጣትና መጨረስ ግን አልቻለም ነበር::  ‹‹ከተኛሁ በኋላም የማሰላስለው የድምሩ ውጤት ስንት ይሆናል የሚለውን ነበር::  ውጤቱን ለማምጣት ጓጉቼ ስለነበርና እንቅልፌም እምቢ ስላለኝ ከአልጋዬ ተነሥቼ ቁጥሮቹን መደመር ቀጠልኩ::

በመጨረሻም በመደመርያ ማሽን የታገዘው ጥረቴ ስኬታማ ሆኖ መልሱን ለማወቅ ችያለሁ፤›› ያለው ናኤል፣  የራሱን ቀመሩን ለመፍጠር መንደርደሪያ የሆነውን ምክንያት አስታውሷል:: ከዚያም በኋላ ታዳጊው የራሱን ቀመር መፍጠር እንደሚችል በራስ የመተማመኑ ስሜት አይሎ የራሱን ቀመርን ለመሥራት ተፍ ተፍ ማለቱን የተያያዘው:: 

ከዚያም ከ157 ዓመታት በላይ ሲሠራበት የቆየው የፍሬድሪክ ጋውስ ቲዮሪ ተቃራኒ የሆነውን ቀመር En=A1-(A2+A3+…+An) እና Tn=An-(An-1+An-2+…+An) የሚለውን ቀመር የፈጠረው:: ናኤል የቀመሮቹን መጠርያ En እና Tn የሚለውን ስያሜ ከእናቱ ኤደንና ከአባቱ የቤት ስም ታታ ከሚለው እንዳወጣው ገልጿል:: ከአንደኛ ክፍል እስካሁን ድረስ በልደታ ካቶሊክ ካቴድራል ትምህርት ቤት ትምህርቱን እየተከታተለ የሚገኘው ናኤል ቀመሩን ሠርቶ ለማጠናቀቅ ሦስት ተከታታይ ዓመታት ወስዶበታል:: በናኤል በሁለቱ ቀመሮች ስር ስድስት ቀመሮችንም የሠራ ሲሆን እንደሚባሉም አስረድቷል::

የናኤል ቀመሩን በአዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲ በአራት ኪሎ ካምፓስ በሒሳብ ዲፓርትመንት ለሚገኙ ምሁራን መጋቢት 15 ቀን 2004 ዓ.ም. አቅርቧል:: ቀመሩን ለማየትና ለመገምገም የተሰበሰቡት ፕሮፌሰሮችና ዶክተሮችም የታዳጊው ቀመር አዲስ እንደሆነ መስክረው ቀመሩ ላይ ምንም ዓይነት ስህተት እንደሌለው ገልጸዋል:: በዕለቱ ከነበሩት ምሁራን መካከል በአዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲ በተፈጥሮ ሳይንስ ኮሌጅ የሒሳብና ኮምፒውተር ሳይንስ ፋከልቲ ዲን የሆኑት ዶ/ር ብርሃኑ ጉታ አንዱ ናቸው::

ዶ/ር ብርሃኑም ‹‹ናኤል ቀመሩን የሠራበት እያንዳንዱ አካሔድ ትክክልና በመጨረሻ ላይም የሚደርስበት ድምዳሜ ፍጹም ትክክል ነው፤›› ብለዋል:: ዶክተሩ እንዳብራሩት ከሆነ የናኤል ቀመር በከፍተኛ ደረጃ የተሠራ ከመሆኑም በላይ፣ አንድ የቅድመ ምረቃ ለመመርቂያው ሊሠራ የሚችለውን ዓይነት ሳይንሳዊ ጽሑፍ ታዳጊው ጽፏል:: የቀመሩ (ሒሳቡ) ርዕስ፣ ቀመሩን ያስረዳበት መንገድ፣ የቀመሩ ጥልቀት፣ ሎጂካል (ተጠየቃዊ) የሆነው የቀመሩ ፍሰትና በቀመሩ መሠረት ተሠርተው የሚገኙት የመጨረሻዎቹን ውጤቶች ለማምጣት የተጠቀማቸው መንገዶች በጣም ጥሩ እንደሆኑ ዶክተሩ አያይዘው ገልጸዋል::

ዶ/ር ብርሃኑ በተጨማሪም እንዳብራሩት ከሆነ እርሳቸውንም ሆነ ሌሎቹን ምሁራን ይበልጥ ያስደመመው፣ ናኤል የቀመሩን ዝርዝር ሁናቴ ለታዳሚው ሲያቀርብ ከቀመሩ መነሻ ጀምሮ እስከ ድምዳሜው ድረስ አንድም ስህተት በሌለው ሳይንሳዊ በሆነ በጥሩ አገላለጽ ቀመሩን መሥራቱ ነበር:: ‹‹ሒሳብ ከፈሩት የሚሸሽ ከደፈሩትና ከቀረቡት ደግሞ የሚቀርብ ትምህርት ነው፤›› የሚለው ናኤል፣ በአዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲ ተገኝቶ የቀመሩን ፍሰት ለምሁራኑ ባስረዳበት ወቅት የቀመሩ ስሌት ትክክል በመሆኑ ስህተት እንደሌለውና ቀመሩም ፍጹም አዲስ እንደሆነ ለማረጋገጥ ችሏል::

ናኤል በመጪው ሰኔ 18 ቀን 2004 ዓ.ም. በአዲስ አበባ በሚካሔደው ዓለም አቀፍ የሒሳብ ምሁራን ስብሰባ ላይ አዲሱን ቀመሩን ያቀርባል:: በዕለቱም ዓለም አቀፍ የሒሳብ ምሁራን የስብሰባው ተሳታፊ ይሆናሉ:: ‹‹የዓለም አቀፍ የሒሳብ ምሁራን ስብሰባን ያዘጋጁት የአዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲና በአሜሪካ የሚገኘው ቴምፕል ዩኒቨርሲቲ በጋራ ሆነው ነው:: የናኤል ሥራ በፕሮግራሙ ላይ ቀርቦ ማረጋገጫ ከተሰጠው በኋላ በኤክስፐርቶችና በሒሳብ ምሁራኑ ቀመሩ ይታያል:: 

ከዚያ በኋላ ናኤልም ሆነ ምሁራኑ ቀመሩ ላይ የሚጨምሩትም ይሁን ማስተካከል የሚፈልጉት ነገር ካለ ያ እንዲሆን ይደረጋል:: በመቀጠልም ወደፊት በሚካሔዱ ትልልቅ የሒሳብ ስብሰባዎችና መድረኮች ላይ ቀመሩ እንዲተዋወቅ ይደረጋል:: ይህ ከሆነ በኋላ የቀመሩ ሁኔታ በደንብ ታይቶ ሥርዓተ ትምህርት ውስጥ ተካትቶ ለማስተማርያነት ይሆናል ወይ የሚለው ጉዳይ በቀጣይ የሚታይ ይሆናል፤›› ሲሉ ዶ/ር ብርሃኑ ገልጸዋል::

ናኤል የሒሳብ ቀመርን መፍጠር የቻለ ታዳጊ ነው:: ሁሉንም የሒሳብ ፈተናዎቹን ሲሠራ በ15 ደቂቃ ውስጥ ያጠናቅቃል:: ይህ ፍጥነቱ ግን የሒሳብ ውጤቱ መቶ ከመቶ እንዳይሆን ምክንያት ቢሆንበትም ሁልጊዜ ከ80 እና ከ85 በላይ እንደሚያመጣ ተናግሯል:: ናኤል የሒሳብ ቀመርን መፍጠር መቀጠል የሚፈልግ ሲሆን፣ የራሱን ቀመር ‹‹የሒሳቡ ልኡል›› ተብሎ ከሚጠራው ከፍሬድሪክ ጋውስ ጋር የማወዳደር ሞራል ያለው ታዳጊ ነው:: ናኤል ፍጹም ፍላጐቱ በሆኑት ኮምፒውተርና ሶፍትዌር ነክ የሆኑ ሥራዎች ላይ የተለያዩ ፈጠራዎችን በተጨማሪም ለመሥራት አቅዷል::

ሚስቱን በአሲድ አቃጥሎ የገደለውና ደቡብ ሱዳን የተያዘው የሞት ቅጣት ተወሰነበት

በታምሩ ጽጌ, Reporter

ግብረ አበሮቹ ከ16 እስከ 23 ዓመታት ጽኑ እስራት ተቀጡ

አምና ሚያዝያ 30 ቀን 2003 ዓ.ም በልጁ እናት ላይ አንድ ሊትር ሰልፈሪክ አሲድ በመድፋት ለሞት የዳረጋት ግለሰብ፣ ከትናንት በስቲያ በሞት እንዲቀጣ የፌዴራል ከፍተኛ ፍርድ ቤት ሦስተኛ ወንጀል ችሎት ውሳኔ ሰጠ፡፡

በሞት እንዲቀጣ ውሳኔ የተላለፈበት የሟች የወ/ሮ ትዕግስት መኮንን ባለቤት የነበረው አቶ ምናለ አቻም፣ በልጁ እናት ላይ አንድ ሊትር ሰልፈሪክ አሲድ በማርከፍከፍ ከተሰወረ ከወራት በኋላ፣ ባለፈው ዓመት ነፃነቷን ባገኘችው ደቡብ ሱዳን ዋና ከተማ ጁባ ውስጥ ተይዞ ወደ አዲስ አበባ መምጣቱ ይታወሳል፡፡

ግለሰቡ የፈጸመው የወንጀል ድርጊት በፍርድ ቤት ሲታይ ከቆየ በኋላ፣ ከሳሽ የፌዴራል ዓቃቤ ሕግ የመሠረተበትን ክስ በሰውና በሰነድ ማስረጃዎች ሲያረጋግጥ፣ ግለሰቡ የቀረበበትን የሰውና የሰነድ ማስረጃዎች ባቀረባቸው የመከላከያ ምስክሮችና ሰነዶች ማስተባበል ባለመቻሉ፣ ሚያዝያ 26 ቀን 2004 ዓ.ም ጥፋተኛ ከተባለ በኋላ ከትናንትና በስቲያ በሞት እንዲቀጣ ውሳኔ ተላልፎበታል፡፡

ወ/ሮ ትዕግስትን ለመግደል ባለቤቷ ያዘጋጀውን አንድ ሊትር ሰልፈሪክ አሲድ ደብቆ በማቆየትና በመተባበር ጥፋተኛ የተባለው ዘለዓለም ውበት ወይም በቅፅል ስሙ ‹‹ጉቼ ውበት›› በሚል መጠሪያ የሚታወቀው በ16 ዓመታት ከስድስት ወራት ጽኑ እስራት እንዲቀጣ ተወስኖበታል፡፡ ዘለዓለም የደበቀውን ሰልፈሪክ አሲድ ተቀብሎና ክዳኑን ከፍቶ ለባለቤቷ የሰጠውና በተባባሪነት በሠራው ወንጀል ጥፋተኛ የተባለው ነበረ ጎሹ ወይም በቅፅል ስሙ ‹‹ቀበሮው›› በመባል የሚታወቀው በ23 ዓመታት ጽኑ እስራት እንዲቀጣ ተወስኖበታል፡፡

ተባባሪዎቹ ከእስር ከተፈቱ በኋላ ለአምስት ዓመታት ከማንኛውም የሕዝባዊ መብቶቻቸው ታግደዋል፡፡ ሦስቱም ግለሰቦች ማለትም ባለቤቷ ምናለ አቻምና ሁለቱ ተባባሪዎቹ ሚያዝያ 30 ቀን 2003 ዓ.ም የሦስት ሕፃናት እናት የነበረችውን ትዕግስት መኮንን፣ ወደ ቤቷ ልትገባ ትንሽ ሲቀራት በየካ ክፍለ ከተማ ቀበሌ 19 ሂልሳይድ ትምህርት ቤት አጠገብ፣ ባልየው በዱላ ደብድቦ ከጣላት በኋላ ተባብረው ሰልፈሪክ አሲድ በመላ ሰውነቷ ላይ አርከፍክፈውባት መሰወራቸውን፣ ሆስፒታል ተወስዳ ለሦስት ቀናት ሕክምና ከተደረገላት በኋላ ግንቦታ 2 ቀን 2003 ዓ.ም ከሌሊቱ 9 ሰዓት ላይ ከዚህ ዓለም ሕይወቷ ማለፉን መዘገባችን ይታወሳል፡፡

ምጥ ይዟት የነበረች እንስት በማጅራት መቺዎች ሕይወቷ አለፈ

 By Reporter

የበኩር ልጇን ለመገላገል ሰዓታት ቀርተዋት የነበረች የ28 ዓመት ወጣት ምጥ ይዟት ወደ ሆስፒታል እየተወሰደች ማጅራት መቺዎች ባሏን በመደብደብ ላይ እያሉ ገፍትረዋት በመውደቋ ሕይወቷ ማለፉን ባለቤቷ ለሪፖርተር ገለጸ፡፡ በምጥ ጭንቅ ውስጥ እያለች ተገፍትራ በመውደቋ ሚያዝያ 17 ቀን 2004 ዓ.ም. ከሌሊቱ 7፡00 ሰዓት አካባቢ ሕይወቷ ስላለፈው ወ/ሮ ምሥራቅ አክመል፣ ባለቤቷ ስለተፈጠረው አጋጣሚና እንዴት ሕይወቷ እንዳለፈ በዝርዝር ተናግሯል፡፡

 የሟች ምሥራቅ አክመል ባለቤት አቶ ታሪኩ ጉዲሳ እንደገለጸው፣ ምሥራቅ ሚያዝያ 17 ቀን 2004 ዓ.ም. ከሌሊቱ ስድስት ሰዓት አካባቢ ምጥ ይመጣባታል፡፡ የሚኖሩት ላፍቶ ቁጥር ሁለት ኮንዶሚኒየም ቤት በአንዱ ብሎክ ውስጥ ነው፡፡  ቤታቸው ለአስፋልቱ ቅርብ በመሆኑ ታክሲ ይዞ ወደ ሆስፒታል ለመውሰድ ወጥቶ ይቆማል፡፡ ታክሲ ሊያገኝ ባለመቻሉ ተመልሶ ወደ ቤቱ ይገባና ታክሲ እንዳጣ ሲነግራት፣ ምሥራቅ ‹‹እኔን ይዘህ አስፋልት ላይ ብትቆም አዝነው ይወስዱናል›› ስትለው፤ ተያይዘው ወጥተው ደጅ ይቆማሉ፡፡

ትንሽ እንደቆሙ አንድ ላዳ ከጐፋ ወደ ላፍቶ ሲመጣ የተመለከቱት ባልና ሚስት እጃቸውን ሲያውለበልቡ ታክሲው ዝም ብሎ ትንሽ ካለፋቸው በኋላ፣ አንድ ሰው አውርዶ ተመልሶ ይመጣና አጠገባቸው ይቆማል፡፡ ምጥ እንደተያዘችበትና ሜክሲኮ አካባቢ ወደሚገኘው ላንድማርክ ሆስፒታል እንዲያደርሳቸው የተጠየቀው የላዳ ሾፌር፣ አንድ መቶ ብር እንዲከፍሉ ሲጠይቃቸው ይስማሙና እሷ ከፊት እሱ ከኋላ ይሳፈራሉ፡፡

ታሪኩ ከኋላ ሲገባ አንድ ሰው ተቀምጦ ማየቱንና ትንሽ እንደተጓዙ በስካር መንፈስ፣ ‹‹የምከፍለው ይኼንን ያህል ነው›› ሲል ሾፌሩ ደግሞ ‹‹ካወረድኩት ሰው ጋር የተስማማሁት ይኼንን ያህል ነው›› በመባባል ሲነጋገሩ ባልና ሚስት ዝም ብለው ይሰማሉ፡፡ ላዳው ጐፋ ገብርኤል አደባባይ ሲደርስ አደባባዩን በመዞር ወደ ላፍቶ አቅጣጫ የአደባባዩ ጫፍ ላይ ውረዱ ብሎ ባልና ሚስቶቹን በማውረድ ወደ ላፍቶ ይሄዳል፡፡ 

ታሪኩና በምጥ ላይ ያለችውን ምሥራቅን ያጋጠማቸው ሌላ ላዳ ሳይሆን ሁለት ግዙፍ ሰውነት ያላቸው ማጅራት መቺዎች ነበሩ፡፡ ‹‹ማነህ ምንድነህ›› ሳይሉ በታሪኩ ላይ የቡጢና የእርግጫ ውርጅብኝ ሲያዘንቡበት፣ በምጥ የተያዘችው ምሥራቅ እየለመነች ልትገላገል ስትሞክር፣ ማጅራት መቺዎቹ ከሩቅ ሰው በማየታቸው ወይም ድምፅ በመስማታቸው ይመስላል እሷን በኃይል ገፍትረዋት ይሮጣሉ፡፡ በጉልበተኞች የተገፈተረችው ምሥራቅ በሆዷ መሬት ላይ ትወድቃለች፡፡ ታሪኩም ለብቻው ወድቆ ነበርና ምሥራቅ በድንጋጤ ውስጥ ሆና በመነሳት ወደ ባሏ ተጠግታ ‹‹ተረፍክ›› ካለች በኋላ ተዝለፍልፋ መውደቋን ባለቤቷ በዝርዝር ተናግሯል፡፡

በምጥ ጭንቅ ላይ የነበረችው ምሥራቅ ተዝለፍልፋ ስትወድቅ እሷን አቅፎ የድረሱልኝ ጩኸት ቢያሰማም ምንም ዕርዳታ አለማግኘቱን የገለጸው ባለቤቷ፣ አንድ ታክሲ ሲመጣለት ታቅፎ በማስገባት ላንድማርክ ሆስፒታል ቢያደርሳትም፣ ከዶክተሮቹ የተነገረው መርዶ ሕይወቷ ያለፈው በክንዱ ላይ መሆኑን በማንባት ገልጿል፡፡

ታሪኩና ምሥራቅ የተጋቡት ሐምሌ 24 ቀን 2003 ዓ.ም. መሆኑንና አብረው መኖር ከጀመሩ ገና ዘጠነኛ ወራቸው እንደሆነ ተናግሮ፣ ‹‹እኔና እሷን ጨምሮ የእሷና የእኔ ቤተሰቦች፣ ጓደኞቻችን፣ የሥራ ባልደረቦቻችን ጭምር የልጃችንን መወለድ ስንጠባበቅ ቆይተን፣ በገዛ አገራችን ውስጥ ይኼ ወንጀል ተፈጸመብን፤ ላልሰሙት ወገኖቻችን ምን ብዬ ልንገራቸው?›› በማለት መሪር ሐዘኑን ገልጿል፡፡

ምሥራቅ የተወለደችውና ከ27 ዓመታት በላይ ዕድሜዋን ያሳለፈችው ሐረር ከተማ ውስጥ መሆኑን የገለጸው ባለቤቷ፣ አስከሬኗ ምኒልክ ሆስፒታል ከተመረመረ በኋላ፣ ሚያዝያ 19 ቀን 2004 ዓ.ም. ሐረር ከተማ ውስጥ ሥርዓተ ቀብሯ መፈጸሙን ገልጿል፡፡

በአስጐብኝነት ሥራ ላይ የተሰማራ መሆኑን የገለጸው ታሪኩ፣ የባለቤቱን ማርገዝ ለውጭ ዜጐች ጭምር ሳይቀር መናገሩን ጠቅሶ፣ ‹‹የሃይማኖት አገር፣ የሰላምና የፍቅር ተምሳሌት በምትባለው ኢትዮጵያ ውስጥ ባለቤቴን ማጅራት መቺዎች ገደሉብኝ ብል ምን ይሉኛል?›› በማለት በምሬት ተናግሯል፡፡ ‹‹ክፉ ናቸው፣ ሰው በላ ናቸው፣ በማለት ከሚታወቁት አንዳንድ አገሮች የበለጠ ክፉዎች ነን፤ ምናልባት እሷን ትተው የፈለጉትን በመውሰድ ቢለቁን? በወቅቱም የለመንናቸው ይኼንን ነበር፤›› ሲልም በምሬት አስረድቷል፡፡

ድርጊቱ በተፈጸመበት አካባቢ ፖሊስ ጣቢያ መኖሩን የገለጸው ታሪኩ በሲቃ ውስጥ ያለ ድምፅ ቢሆንም፣ የድረሱልኝ ጥሪ ሲያሰማ ማንም እንዳልደረሰለት፣ በአጠቃላይ በአሁኑ ጊዜ ማንም ምንም ዓይነት ዋስትና እንደሌለው እንደሚሰማው ተናግሯል፡፡ አንድ ሰው ሲሰረቅ ወይም ሲደበደብ የሚያይ ሰው እንዳላየ የሚሆነው፣ ድርጊቱን ፈጻሚዎቹ ከቀናት በኋላ ከእስር ሲለቀቁ የሚያደርሱበትን ድብደባ ስለሚፈራ መሆኑን፣ እነሱ ሲደበደቡ በርቀት ሆኖ ይከታተል የነበረ አንድ ግለሰብ ለፖሊስ ከሰጠው ቃል ሊገነዘብ መቻሉን ታሪኩ ይናገራል፡፡

ግለሰቡ በርቀት ሁኔታውን በሙሉ ሲከታተል ስለነበር ለፖሊስ በሰጠው ጥቆማ ሁለቱም ግለሰቦች ቢያዙም፣ ሆን ብሎና ተሻርኮ እነሱ ጋ ያደረሳቸው ባለላዳ እንዳልተያዘ ገልጿል፡፡ መንግሥት ለእሱ (ለታሪኩ) ሳይሆን፣ ለኢትዮጵያ ሕዝብ ዋስትና የሚያረጋግጥ ፍትሕ በወንጀለኞቹ ላይ እንዲሰጥም ጠይቋል፡፡

ምጥ ተይዛ ወደ ሆስፒታል በመሄድ ላይ ሳለች ሕይወቷ ስላለፈው ወ/ሮ ምሥራቅ የአዲስ አበባ ፖሊስ ኮሚሽን የነፍስ ግድያና ወንጀል ምርመራ ዲቪዚዮን ለሪፖርተር እንደገለጸው፣ ‹‹ድርጊቱ አሳዛኝ ነው›› ብሎ፣ ድርጊቱን ፈጽመዋል የተባሉት ተጠርጣሪዎች ተይዘው በምርመራ ላይ መሆናቸውን አስታውቋል፡፡

Norway To Asylum Seekers: Go Home

By Courtney Brooks, Amina Umarova

Magomed was recently rounded up in the middle of the night and deported from Norway without warning.

The 40-year-old Chechen asylum seeker says he was not even informed that his request had been rejected after seven years living in the country. By The Numbers: Norway's Asylum Seekers 

"They brought us to Moscow and left us completely alone," he says. "Many of us did not have proper documents and therefore they kept us at the border for a long time. [The Norwegians] told us that their duty was to hand us over to the Russian authorities."

Magomed, who declined to give his full name out of fears for his safety, is now living in Chechnya with his parents. He has been left without a job or any money and doesn't know who to turn to for help. And his is far from an isolated case.

Asylum Numbers Drop
Members of 50 other families living in Norway were deported the same night he was. The number of asylum seekers who have been deported or who have had their applications denied has increased dramatically in Norway as the result of the government's push to drive out illegal immigrants. The rise came even as the number of asylum seekers dropped in 2010, putting the spotlight on the toughening of an asylum process once seen as one of the more welcoming in Europe.

A look at the numbers provided by the Norwegian Directorate of Immigration for January 2009 through February 2011 shows that asylum seekers from Muslim-majority states or regions are disproportionally affected, with citizens of Afghanistan, Iraq, and the North Caucasus regions of Russia accounting for a large percentage of the rejected claims. Considering the instability or authoritarian regimes seen in many of the asylum seekers' home regions or states, fears for their well-being are being raised.

Norway has noted that asylum seekers are entitled to protection if they are in danger of being killed, tortured, or "exposed to other forms of grave abuse" upon being returned to their home country.

European Union Human Rights Commissioner Thomas Hammarberg has denounced Norway specifically for sending Iraqi immigrants back to five provinces in Iraq -- including Baghdad -- that the United Nations Human Rights Commission (UNHCR) considers too unsafe for the return of asylum seekers. 

Irfan Qaiser, a policy adviser at the refugee advocacy group Norwegian People's Aid, says the general attitude toward immigrants, and Muslims in particular, has deteriorated in recent years. "I think in general the tendency [in Europe] has been -- I mean, we see that here in Norway as well -- that the political debate has definitely been going towards more control, more restrictions, and also linked into general integration debates," he says.

"You know, the debate we see in Europe now about the death of multiculturalism, etc., etc. -- that people need to follow, we need to have clear demands on people who come here, and we need to know what they're doing, what they're up to, even into a debate where they have less rights than the rest of the population."
Debate Erupts
In recent years, debate over asylum laws has erupted across the Nordic countries. Incidents linked to the 2005 cartoon controversy in Denmark -- including the burning of Danish embassies in Syria, Lebanon, and Iran, and a suicide blast carried out by an Iraqi-born bomber in Stockholm in December -- have caused antipathy toward Muslim asylum seekers.

Last year, 1,444 asylum seekers and illegal immigrants returned voluntarily to their home countries with support from the Norwegian authorities, a 30 percent increase over the previous year, according to the Norwegian Directorate of Immigration's website. One in three was Iraqi.

But there has also been a significant rise in the number of asylum seekers, like Magomed, who are being forcibly deported from the country. Seventy-one Iraqis were deported in the first two months of this year alone, higher than for all of 2009, according to data from the Norwegian Police Immigration Service.

The number of asylum seekers forcibly sent to Russia, a large proportion of which are from North Caucasus republics like Chechnya and North Ossetia, has skyrocketed. There were 102 people deported to Russia in the first two months of this year, equal to the entirety of 2010. 

The most prominent was 25-year-old Madina Salamova, better known by her pseudonym Maria Amelie. She wrote a book about her experience fleeing from North Ossetia to Norway as a child. In 2010, Salamova was named "Norwegian of the Year" by a weekly news magazine, and her deportation prompted protests across the country. EU rights commissioner Hammarberg tells RFE/RL that, considering Chechnya's current political situation, only voluntary returns should be made to that republic.

Dangers At Home
There is evidence that other returnees also face danger after being sent home. According to the NGO Iran Human Rights, a 19-year-old Iranian Kurd named Rahim Rostami, who was denied asylum by Norwegian authorities and deported in February, now finds himself in prison in Iran. 

The group reports that he is in danger of torture, ill treatment, or death at Tehran's notorious Evin prison. Data from the Norwegian Directorate of Immigration shows that between January 2009 and February 28 of this year, 8,289 people from Afghanistan, Iraq, and Russia applied for asylum in Norway.

During the same period of time, 6,111 asylum seekers from these countries had their applications rejected and were left with either appealing the decision or returning to their country of origin within three weeks. Many more were found to be applying for asylum after having their applications rejected in another country in the Schengen area and were returned to be dealt with by the country originally responsible for their application. Last year, appeals were upheld in 6.8 percent of cases.

According to the UNHCR, there was a 42 percent decrease in the number of asylum claims in Norway in 2010 compared to 2009. The number of claims rejected rose, however -- from 6,196 in 2009 to 7,673 in 2010. A spokesperson for the Directorate of Norwegian Immigration, Kirsten Myhre, says the number of asylum seekers has decreased because the country has been so strict over the last two years. She explained how the department weeds out those it doesn't think are in need of protection.

"They are very often not credible," she says. "They are interviewed for more or less one day, and often they don't give information...that they are persecuted at all. They say they have been to prison and released after one hour. Well, if the government really wants them they would have been watched more."

Preserving The System
Hanne Mathisen, a spokeswoman for the UNHCR's office for Baltic and Nordic countries, says the Norwegian government has stepped up its efforts to remove illegal immigrants in order to ensure the system is not abused. "There is a renewed emphasis on the part of the Norwegian government to ensure that persons that are rejected in the asylum procedure return voluntarily, and if they don't, then that return will happen by force," she says.

"The argument they're making is that it is necessary in order to deter persons that abuse the asylum system, that are actually not in need of international protection. It's also important in order to uphold the integrity of and support for the asylum system."

Qaiser of Norwegian People's Aid says there have not been many cases of the Norwegian immigration procedures breaking international conventions -- with the notable exception of a report showing that asylum seekers in some detention centers were woken up every half hour to "prevent them from committing suicide," a form of sleep deprivation Qaiser says is internationally acknowledged as torture.

Rather, immigration authorities, he says, push to the outer limits of what is considered acceptable by international standards. The lack of transparency in the system is what is most worrying to human rights activists.
"The whole deportation regime is so closed, it's hard to know what goes on, what kind of procedures," he says. "But from time to time we see that police go in the middle of the night picking up families, placing families and children, sending them to these deportation centers. And...we have gotten reports that what goes on in those deportation centers from time to time may be defined as harsh and degrading treatment."

Asylum seekers, meanwhile, just want a place to call home. Letchi, a Chechen who was a neighbor of Magomed, says his brother was part of the group deported to Russia. "If they send people back to Chechnya, then they should not keep them for such a long time here [in Norway]," he says. "While they are living here, their children are attending schools. And what should they do back at home [in Chechnya]? Study all over again? The children are suffering. They are neither here nor there.

"My brother and his family were sent back in that way. My brother and Magomed were waiting for the court's decision regarding their status. But they came to him in the night, handcuffed them, and sent them out despite their lawyers' protests. The police say they just follow orders."

Alisher Sidikov and Zamira Eshanova of RFE/RL's Uzbek Service and Merkhat Sharipzhanov of RFE/RL's Central Newsroom contributed to this report

Source: http://www.rferl.org/content/norway_asylum_seekers_iraq_chechnya_afghanistan/3545141.html

Unlawful Imprisonment In Ethiopia: Intimidated, Tortured And Detained — OpEd

By Graham Peebles | Eurasia Review

Arrested, jailed and beaten, tortured and imprisoned, this is the recipe for justice that the Ethiopian government serves up to dissenting voices. Men and women peacefully exercising their democratic right, demanding their human rights, crying out for their moral rights.

The victimised are not only those living within Ethiopia who attempt to offer an alternative to the current dictatorship, who form and organise political opposition to the Meles regime, but journalists inside Ethiopia and abroad, who dare to speak out in criticism of the governments criminality, human rights violations and policies of indifference.

Amnesty International in its damning report of the Ethiopian government, Dismantling Dissent in Ethiopia (DDE);1 state that from March to November 2011 “at least 108 opposition party members and six journalists have been arrested for alleged involvement with various proscribed terrorist groups.” By November they were all charged with crimes under the internationally criticised Anti Terrorist Proclamation. In addition, Amnesty continues, “six journalists two opposition party members and one human rights defender, all living in exile, were charged in absentia.”

The ‘T’ word as former Secretary General of the UN Kofi Annan, called terrorism, is the umbrella term used by the Ethiopian government (amongst others) to justify the unjust, the dishonest and the criminal. If there is a terrorist organisation flourishing in Ethiopia, committing crimes against humanity and violating the human rights of the people it is State terrorism delivered by the EPRDF government, under the leadership of Prime Minister Meles Zenawi, as this UN definition of terrorism makes clear.

“Criminal acts intended or calculated to provoke a state of terror in the general public, a group of persons or particular persons for political purposes are in any circumstance unjustifiable.”2 Fear of the government, fear of reprisal, of violence and [false] imprisonment casts a deep shadow across the people of Ethiopia, whose human rights are being ignored by the Meles regime, that seized power twenty years ago and has brutalised and systematically restricted the peoples freedom and human rights ever since.

Lawless lawmakers
In 2009 the Ethiopian government passed legislation on the highly controversial Anti Terrorism Proclamation. Human Rights Watch (HRW)3 that year looked closely at what was then the proposed law and amongst other recommendations held high within their fury and despair, said, “if implemented this law could provide the Ethiopian government with a potent instrument to crack down on political dissent, including peaceful political demonstrations and public criticisms of government policy” and “It would permit long-term imprisonment and even the death penalty for “crimes” that bear no resemblance, under any credible definition, to terrorism.

 It would in certain cases deprive defendants of the right to be presumed innocent, and of protections against use of evidence obtained through torture.” Needles to say, the law was passed almost entirely as drafted, duly implemented and has since been used solely to silence dissent. Amnesty in its report found “the prolonged series of arrests and prosecutions indicates a systematic use of the law and the pretext of counter-terrorism by the Ethiopian government to silence people who criticise or question their actions and policies, especially opposition politicians and the independent media.”

It is the utilisation and enforcement of this unlawful law that is enabling the Ethiopian government to quash opposition and free speech within the country and intimidate those voices for fairness, justice and common sense abroad. The legislation allows the government to ban free association and to arrest and imprison anyone who has the courage to speak out against the government and their many human rights violations. The police, who were already commonly acting outside of the law, with little or no knowledge of human rights, were given new and unlawful powers.

HRW in its analysis states, “The draft Proclamation grants the police the power to make arrests without a warrant, so long as the officer “reasonably suspects” that the person is committing or has committed a terrorist act. The Ethiopian constitution requires that a person taken into custody must be brought before a court within 48 hours and informed of the reasons for their arrest-a protection that is already systematically violated.”

This constitutional requirement as with many articles of decency and good intention is dutifully ignored. Arrested under the Anti Terrorist Proclamation individuals are held in confinement for weeks, sometimes months without charge and denied legal support. Even before this draconian legislation was enforced HRW states “Ethiopian police routinely detain people without charge for months, and sometimes ignore judicial orders for release.”
 
 Five from many
In January five more innocent people were convicted in the Ethiopian Federal High Court, of conspiracy to commit terrorist acts, and money laundering. Evidence against the three journalists an opposition leader and a woman, Hirut Kifle Woldeyesus, was made up primarily of online criticism of the government and plans to stage peaceful political protest. None of which constitute acts of terrorism. This is common as Amnesty found in the 114 cases they investigated in their detailed report, “much of the evidence against those charged involves items that do not appear to amount to terrorism or criminal wrongdoing. Rather many items of evidence cited appear to be illustrations of individuals exercising their right to freedom of expression, acting peacefully and legitimately.”

Two of the journalists tried in January were sentenced to 14 years imprisonment while Elias Kifle (tried in absentia), editor of the web-based journal Ethiopian Review, received his second life sentence [emphasis mine]. These cases are simply the most recent in a long line of miscarriages of ‘justice’, where the outlaw government has exercised an abuse of power and in the name of justice imprisoned the innocent. A further 24 journalists and opposition party members are awaiting trial, many of whom could face the death penalty, for trumped up charges which amount to nothing more than journalists exercising their constitutional and moral right to freedom of speech.

The UN Special Rapporteur on human rights defenders, Margaret Sekaggya stated in a meeting of UN human rights investigators in February “journalists, bloggers and others advocating for increased respect for human rights should not be subject to pressure for the mere fact that their views are not in alignment with those of the Government.”4 Indeed. Journalists must be free to speak out against the government, to criticise policies of persecution, to highlight the suffering of the people and to draw attention to the multiple human rights abuses taking place within Ethiopia.

UN Special Rapporteur on freedom of expression, Frank La Rue, “Journalists play a crucial role in promoting accountability of public officials by investigating and informing the public about human rights violations, they should not face criminal proceedings for carrying out their legitimate work, let alone be severely punished.” However all those speaking out in anguish and rage at the EPRDF’s criminality and repression are subject not simply to ‘pressure’, or ‘criminal proceedings’, but violent arrest, torture and false imprisonment, or indeed death.

Free the innocent
These five innocent men and women, who were mistreated in custody, falsely imprisoned and like others, including the celebrated writer Eskinder Nega (imprisoned for life in September for writing an on-line blog), denied their liberty, must be released immediately and an independent enquiry instigated to investigate their cases, their treatment whilst in jail and their hollow convictions. During their three-month imprisonment at the Maikelawi detention center before the trial and in violation of Ethiopian and international law, the defendants were denied access to legal counsel and family members, and claim they were beaten and tortured.

 This is the experience of a great many whilst held in Maikelawi, Amnesty reveals in its report, “many of the [114] detainees were forced to sign confessions and to acknowledge ownership or association by signing items of seemingly incriminating evidence.” The Ethiopian courts have not investigated any of these claims, they are it seems nothing more than servants of the Government, and are as HRW states “complicit in this political witch hunt.” This collusion of the courts contravenes the Ethiopian constitution that states in Article 78/1.

 “An independent judiciary is established by this Constitution. Article 79/1. “Judicial Powers, both at Federal and State levels, are vested in the courts,” furthermore, 3. “Judges shall exercise their functions in full independence and shall be directed solely by the law.” The UN Special Rapporteur on the independence of judges and lawyers, Gabriela Knaul “deplored the reported failure to ensure the defendants’ right to a fair trial.” Reports the UN News Centre.

The Ethiopian government cannot be believed or trusted; the international bodies supporting the country should impose independent observers of the judicial system. Amnesty International in its report calls “on the representatives of the international community in Addis Ababa to take up the role of monitoring trials.” This would be an important initial act in placing the EPRDF under international scrutiny and accountability. It is time the international community acting through the UN undertook its responsibility and role as advocate for justice, self-determination, “the suppression of acts of aggression” (article 1) and freedom for the people of the world, in accordance with its charter.

A blind eye to torture
In addition to the suppression of free speech, the use of the death penalty and withdrawing the legal right of presumption of innocence, torture is allowed under the Anti Terrorism Proclamation and information gathered whilst under such duress is admissible in court. HRW again, “The draft Proclamation deems confessions admissible without a restriction on the use of statements made under torture”. This is illegal under international law, The Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment does not allow the use of any statements made in a court of law, that where elicited under torture. The use of such information is also prohibited under the Ethiopian Constitution.

Article 19 states, “Persons arrested shall not be compelled to make confessions or admissions which could be used in evidence against them. Any evidence obtained under coercion shall not be admissible.” The much-trumpeted constitution in colours green red and yellow, no doubt framed and hung neatly upon a wall of indifference and conceit, unenforced; it means little or nothing to the people and even less to the EPRDF who ignore its charter.

Known unknowables
It is an acknowledged fact within the corridors of the UN and Ethiopia’s donor countries that human rights abuses are occurring daily within the country under the increasingly paranoid gaze of Prime Minister Meles and his ministerial menagerie. How do we as a world community, responsible and alert to the needs of our brothers and sisters, respond to such men, to such injustice and tyranny? Fight fire with fire many would advocate and in the face of such cruelty many of us would perhaps gladly fuel a furnace, however as Mahatma Ghandi said “I cannot teach you violence, as I do not myself believe in it.

 I can teach you not to bow your heads before anyone even at the cost of your life.” To be silent in the sight of injustice and persecution is to allow tyrants like Meles to maintain their stranglehold over the innocent. It is time intense political pressure from those providing and delivering the much-needed financial and developmental aid, was applied to put an end to the current regimes human rights violations and abuse of the people, including freezing of personal assets and targeted sanctions.

The British government give £315 million a year to Ethiopia, a spokesperson from The Department for International Development (DFID) told the Guardian (3/02/2012) “The prime minister, the foreign secretary and the secretary of state for international development have all raised concerns with Prime Minister Meles over the recent arrests of opposition leaders and journalists.”5 ‘Concern’ is all well and good, but all too easy for the arrogant to shrug off, outrage and horror a more apt response from Westminster and more in keeping with the offences being committed. Criticism alone however will not bring change within the abysmal regime and justice to the long-suffering people.

Repeal and release
Prime Minister Meles Zenawi presides over a brutal manipulative dictatorship that restricts all freedom of expression, freedom of association and freedom of the media in Ethiopia. Peaceful dissent is met with violence and false imprisonment. Intimidation and fear are the key tools in such repression, this must end and we the international community must ensure it is so. The Anti terrorist Proclamation is an unjust piece of legislation designed and implemented by a corrupt and violent regime who are in breech of international law and there own constitution. It must be repealed immediately, the many innocent good men and women falsely imprisoned released and those supporting Ethiopia through development aid should insist on the implementation of these legitimate and morally right demands. Sit not in silent appeasement, but raise your bowed heads and act.
Notes:
1. http://www.amnestyusa.org/research/reports/ethiopia-dismantling-dissent-intensified-crackdown-on-free-speech-in-ethiopia 2. 1994 United Nations Declaration on Measures to Eliminate International Terrorism annex to UN General Assembly resolution 49/60 ,”Measures to Eliminate International Terrorism”, of December 9, 1994, UN Doc. A/Res/60/49
3. Human Rights Watch Analysis of Ethiopias Draft Anti-Terrorist Law. http://www.hrw.org/news/2009/06/30/analysis-ethiopia-s-draft-anti-terrorism-law
4. http://www.un.org/apps/news/story.asp?NewsID=41112&Cr=journalist&Cr1
5. http://www.guardian.co.uk/global-development/poverty-matters/2012/feb/03/ethiopia-human-rights-questions?INTCMP=SRCH
About the author: Graham Peebles is Director of The Create Trust, a UK registered charity, supporting fundamental social change and the human rights of individuals in acute need. He may be reached at graham@thecreatetrust.org

በአቶ መለስ መንግስትና በኢትዮጵያ ሙስሊሞች መካከል የተፈጠረው ውጥረት አደገኛ ደረጃ ላይ ደርሷል

ኢሳት ዜና:-

የብዙሀኑ ሙስሊም አስተባባሪ ኮሚቴ፤ “በሀሰት ፕሮፓገጋንዳ የመብት ጥያቄዎቻችን አይዳፈኑም”  በሚል ርዕስ ባለ 15 ገጽ መግለጫ በበተነበት በትናንትናው ዕለት፤ መንግስት  በፊናው የማስጠንቀቂያ እና የማስፈራሪያ መግለጫ አውጥቷል።

 የፌዴራል ጉዳዮች ሚኒስቴር ባወጣው በዚሁ ረዥም መግለጫ፤ ከቅርብ ጊዜ ወዲህ   በአብዛኛው የሙስሊም ህብረተሰብ ዘንድ እየተነሳ ያለውን ጥያቄና ተቃውሞ፤ በምርጫ 97 ወቅት ተከስቶ ከነበረው ህዝባዊ ተቃውሞ ጋር አመሳስሎታል።

 “መንግስት  ለእስልምና እምነትና ለሙስሊሙ ህብረተሰብ ካለው አክብሮት በመነሳት  እያሳዬ ያለው ሰፊ ትዕግስት፤ የተቃውሞው አስተባባሪ የሆነው  ህገ ወጥ ሀይል  ከፍርሀት እየተመለከተው  ነው” ሲልም- የአቶ መለስ መንግስት አለመፍራቱን ጠቅሷል።

 እንደ መንግስት መግለጫ፤ ላለፉት 11 ሳምንታት በ አወሊያ እና በአንዋር መስጊድ  እየተካሄደ ያለው ተቃውሞ   የብዙሀኑ ሙስሊም ጥያቄ ሳይሆን፤ህግና ስርዓትን አክብረው ለመሄድ ዝግጁነት በሌላቸው ሀይሎች  የሚመራ ነው።

 “ እነዚህ ወገኖች  መንግስትም ሆነ የህዝበ ሙስሊሙ ተቋም የየራሳቸውን ምላሽ እንዳልሰጧቸው በማስመሰል ሰፊ አፍራሽ የፕሮፓጋንዳ ዘመቻ እያካሄዱ ከመሆኑም በላይ፤ በ1997 ሀገሪቱን ለብጥበጥ ዳርገው ከፍ ያለ ጉዳት ካደረሱትና በህዝብ ተወካዮች ምክር ቤት በሽብርተኝነት ከተመደቡ ሀይሎች የጥፋት እንቅስቃሴ ጋር በግላጭ ተመጋጋቢ የሆነ ዘመቻም እያካሄዱ ነው” ሲልም ‘የሀይማኖታችን ይከበር!’ ጥያቄ ባነሱ ሙስሊሞች ላይ ፖለቲካዊ ክስ አሰምቷል።

መግለጫው አያይዞም፦“መንግስት ያሳየውን ትእግስት ከድክመት በመቁጠር ፦” መንግስት ፀረ ህገ መንግሰት ሆኗል-ስለዚህ በህገ መንግስቱ የተጎናፀፍናቸውን መብቶች ሊነጥቀን ተነስቷል በማለት እየተቀሰቀሰ ነው” ብሏል።

 እነዚህ ወገኖች ፖል ቶክና ፌስቡክን የመሳሰሉ ዘመናዊ ሚዲያዎችን ለፕሮፓጋንዳ መጠቀሚያ በማዋል ግርግርና ሁከት እንዲስፋፋ ከሚሹ በሀገር ውስጥ በሚነገሩ ቋንቋዎች ከሚተላለፉ የውጭ ሚዲያዎች ጋር በመቀናጀት በሀገሪቱ መንግስት ላይ የሚያካሂዱት የማጥላላት ዘመቻ መረን የለለቀበበት ደረጃ ደርሷል ሲልም- የፌዴራል ጉዳዮች መግለጫ አብራርቷል።

 በኢትዮጵያ ህገ መንግስት መሰረት መንግስት በሀይማኖት ጣልቃ እንደማይገባ የተደነገገ ቢሆንም፤ አቶ መለስና ሌሎች ከፍተኛ ባለስልጣናት በሀይማኖት ውስጥ ጣልቃ በመግባት የ ኢትዮጵያ ሙስሊሞች የአህባሽን አስተምህሮ እንዲከተሉ፤ እንዲሁም ባልመረጧቸውና አይወክሉንም ባሏቸው የመጂሊስ አመራሮች እንዲመሩ ግፊት በማድረግ ላይ መሆናቸው ይታወቃል።

 የተቃውሞው መንስኤም ሆነ እስካሁን ድረስ ህዝበ-ሙስሊሙ በሚያደርጋቸው ተቃውሞዎች እያቀረባቸው ያሉት ጥያቄዎችም በዋነኝነት ከነዚሁ ሁለት ነጥቦች ጋር የተያያዘ ነው- ያልመረጥነው የመጂሊስ አመራር ይነሳልን! መንግስት የአህባሽን አስተምህሮ በግዳጅ ህዝበ-ሙስሊሙ ላይ ለመጫን ከሚያደርገው እንቅስቃሴ ያቁም!” የሚሉ።

 የህዝበ-ሙስሊሙ ጥያቄዎች  በሀይማኖታዊ መብት መከበር ዙሪያ ላይ ያነጣጠሩ ከመሆናቸውም በላይ እስከዛሬ ድረስ በመስጂዳቸው ተወስነው ባሰሙት ተቃውሞ  በተደጋጋሚ፦”መንግስት ድምፃችንን ይስማ!” እያሉ ሲጠይቁ መደመጣቸው ይታወቃል።

 የአቶ መለስ መንግስት ፤አንድ ጊዜ ከአክራሪዎችና ከአሸባሪዎች፤ ሌላ ጊዜ ከተቃዋሚ ሀይሎችና “ኪራይ ሰብሳቢዎች” ከሚላቸው ወገኖች ጋር እያገናኘ ፖለቲካዊ ምስል እየሰጠው ያለው ፤ይህን “የሀይማኖታዊ መብት ይከበር!” ጥያቄ ነው። ከዚህም አልፎ በአርሲ-አሰሳ ከተማ በመስጊዳቸው ተወስነው የተቃውሞ ድምጽ ሲያሰሙ በነበሩ ሙስሊሞች ላይ የፌዴራል ፖሊስ አባላት ተኩስ ከፍተው ሰባት መግደላቸው እና በርካቶችን ማቁሰላቸው ይታወሳል።

 ግድያውን ተከትሎ  ትናንት የፌዴራል ጉዳዮች ያወጣው መግለጫ፤መንግስት መጠነ ሰፊ የሀይል እርምጃ ለመውሰድ መዘጋጀቱን የሚያመለክት ነው።  የብዙሀኑ ሙስሊም አስተባባሪ ኮሚቴ ደግሞ፦” በሀሰት ክስና ፕሮፓጋንዳ የሙስሊሙን ጥያቄ አዳፍናለሁ ማለት ፈጽሞ የማይታሰብ  መሆኑን ነው ያሰመረበት።

 “ እውነትን እስከያዝን ድረስ፤በሀሰት ተወንጅለን እንታሰራለን ብለን አንፈራም! እንሞታታለን እንጂ ከመብት ጥያቄያችን ወደ ሁዋላ አናፈገፍግም” ነው  እያሉ  ያሉት ብዙሀኑ ሙስሊሞች።

 ለዚህም ይመስላል በ አሰሳ ሰባት ሙስሊሞች  በተገደሉና ሳምንት እና መንግስት  የማስጠንቀቂያ መግለጫ ባወጣ ማግስት  በዋለው በዛሬው የጁምአ ጸሎት እንደ ወትሮው ሁሉ በብዙ መቶ ሺህ የሚቆጠሩ ሙስሊሞች  ጠንካራ የተቃውሞ ድምፃቸውን ሲያሰሙ ውለዋል።

 ለመንግስት መግለጫ ቀጥተኛ ምላሽ በሚመስል መልኩ በ መቶሺዎች የሚቆጠሩ ሙስሊሞች በአንዋር መስኪድ ተገኝተው በአርሲ አሳሳ ከተማ የተገደሉት ሰዎች አሸባሪዎች አለመሆናቸውን እና የመጅሊስ አመራሮችም ከስልጣን ወርደው ለፍርድ እንዲቀርቡ ጠይቀዋል። ድርጊቱን በስፍራው ተገኝቶ በፊልም የቀረጸው የኢሳት ዘጋቢ እንዳለው በዛሬው እለት የነበረው ተቃውሞ ሙስሊሙ ማህበረሰብ መንግስት ላወጣው መግለጫ ቁብ እንዳልሰጠው የሚያመለክት ነው።

 ይህ በእንዲህ እንዳለ በጎፋ አካባቢ በሚገኘው ጀሙ መስጊድ ሌሊቱን ከፍተኛ የሆነ ተኩስ እንደነበር፣ በአካባቢው የሚገኙ የሙስሊም መሪዎችን ለመያዝ ጥረት መደረጉን ለማወቅ ተችሎአል። በሼክ ኮጀሌ መስጊድ ደግሞ 10 ሰዎች ተይዘው ታስረዋል። አዎልያ ኮሌጅም ዛሬ ተዘግቶ መዋሉን መረጃዎች ደርሰውናል። መረጃዎቹን ከመንግስት በኩል ለማጣራት ሙከራ ብናደርግም አልተሳካልንም። 

የሁለቱም ሀይማኖት ተከታዮች ከመንግስት እኩይ ሴራ እንዲታቀቡ ጥምረት አሳሰበ

ኢሳት ዜና:-

ጥምረት ለነጻነት፡ ለእኩልነትና ለፍትህ በኢትዮጵያ  ዛሬ ባወጣው መግለጫ ላይ እንደጠቀሰው መለስ ዜናዊ የእስልምና ሃይማኖት ተከታይ ኢትዮጵያውያን ያነሱትን የመብት ጥያቄ ክብደት ስጥቶ መፍትሄ ከመፈለግ ይልቅ በማንቋሸሽና በማናናቅ በአለም ከሚታየው አክራሪ ሂደት ጋር በማገናኘት የምእራቡን አለም ቀልብ ለመሳብና ለዲፕሎማሲያዊ ፍጆታ ሊጠቀምብትም  ላይ ታች እያለ ነው።

ወያኔ በጠመንጃ ኃይል ስልጣን ከያዘ ጊዜ ጀምሮ ሲሰራበት የነበረው ህዝብን በዘር የመከፋፈልና የኢትዮጵያን አንድነት የማናጋት ሴራው እየከሰመ ስለመጣበት ህዝቡን በሃይማኖት ቅራኔ ውስጥ በመዝፈቅ የአገዛዝ እድሜውን ለማራዘም እየተፍጨረጨረና እየማሰነ ይገኛል ያለው ጥምረት፣  በቅርቡም የዘረኛው ስርአት መሪ መለስ ዜናዊ ሃይማኖትን በሚመለከት ለአሻንጉሊት ፓርላማዉ ያቀረበው ሀተታ እጅግ አደገኛ ነው ብሎአል።

ጽንፈኝነት በእስላሙም ሆነ በክስርስትያኑ መካከል እየታየ ነው በማለትና በእንጭጩ መቅጨት በሚል ዘይቤ በሰላም አብረው በመኖር የሚታወቁትን የክርስቲያንና የእስልምና ሃይማኖት ተከታዮችን ለማጋጨትና በዚህም ሳቢያ የመብት ጥያቄዎችን በሃይል ለመደምሰስ በዝግጅት ላይ እንደሆነ ከቅርብ ቀናት በፊት በአርሲ በእስልምና ተከታይ ኦሮሞ ወግኖቻችን ላይ የወሰደው የጭፍጨፋ እርምጃ ይህን የሚያረጋግጥ ነው ሲል ጥምረቱ አክሏል።

የወያኔ ዘረኛ አገዛዝ በሁለቱም ዋና ዋና ላይ ሃይማኖች ላይ በጠላትነት የተነሳ መሆኑን የቅርብ ሳምንታት ተግባሩ ጉልህ ማስረጃ ስለሆነ የሁለቱም ሃይማኖቶች ተከታዮች ይህን እኩይ ሴራ ተገንዝበው የወያኔ ተንኮል መሳሪያ እንዳይሆኑ ጥምረት በአጽኖት ያሳስባል ብሎአል።

የሁሉም ጠላት የወያኔ ዘረኛ ስርዓት ስለሆነ ይህን ግፈኛና ከፋፋይ ስርአት ከስር መሰረቱ ለመፈንቀል በህብረት መታገል ከሁሉም ኢትዮጵያዊ  የሚጠበቅና ዘለቄታዊ መፍትሄ የሚሻ የወቅቱ አንገብጋቢ ጥያቄ ያለው ጥምረት ፣ እያንዳንዱ ኢትዮጳያዊ ዜጋ ለሀገር አንድነትና ለህዝብ መብቶች መከበር እንዲሁም ለነጻነትና ለፍትህ ከዳር እስከ ዳር እንዲነሳ ጠይቋል።